operating room

از اشیای قرمز از جمله احشای خون‌آلود را تقویت كند. مغز رنگ‌ها را نسبت به یكدیگر تفسیر می‌كند. اگر جراح به چیزی خیره شود كه به رنگ قرمز یا صورتی باشد، حساسیتش را نسبت به آن ها از دست می‌دهد. در واقع پیام‌های مربوط به رنگ قرمز در مغز محو می‌شود كه می‌‌تواند باعث شود پزشك تفاوت‌های ظریف رنگ‌اجزای بدن را به درستی نبیند. نگاه كردن گاه به گاه به چیزی سبزرنگ می‌تواند چشم‌ها را به تغییرات در رنگ قرمز حساس‌تر كند.
چنین تمركز شدید و مداومی بر روی رنگ‌های قرمز ممكن است باعث توهمات بینایی سبز رنگ روی سطوح سفیدرنگ شود كه حواس جراح را پرت می‌كند. این شبح‌های سبزرنگ در صورتی كه نگاه جراح از بافت‌های قرمز بدن به چیزی سفید رنگ مانند پارچه‌های تخت یا لباس سفید متخصص بیهوشی بیفتد، ممكن است ظاهر شوند.
یك شبح سبز رنگ از احشای قرمز بیمار ممكن است روی پس‌زمینه سفید ظاهر شود. جراح به هر جا كه نگاه كند، این تصویر پریشان‌كننده مانند نقاط نورانی شناوری كه پس از فلاش زدن دوربین جلوی چشمان شما ظاهر می‌شود، دید او را دنبال می‌كند. این پدیده به این علت رخ می‌دهد كه نور سفید حاوی همه رنگ‌های رنگین‌كمان از جمله سبز و قرمز است، اما از آنجا كه دید جراح حساسیتش را به رنگ قرمز از دست داده است، مغز پیام‌های دریافتی را به رنگ سبز تفسیر می‌كند